Φόνοι στον ιππόδρομο

«Murder at the Races»: Εξαιρετική συλλογή τριάντα διηγημάτων αντίστοιχων συγγραφέων. Η επιτυχία της οφείλεται στον επιμελητή της Peter Haining (1940-2007) και στις θαυμάσιες εισαγωγές του (εκδ. Orion, 1995, 560 σελ.).  

Αγόρασα τον τόμο πέρυσι στα μεταχειρισμένα του ιστορικού βιβλιοπωλείου «Hammett» στο Βερολίνο ∙ έχει στο εσώφυλλο σφραγίδα του «Elizabeth’s Bookshop» από το Perth City της Αυστραλίας ένα από τα μεγαλύτερα παλαιο-βιβλιοπωλεία της Ηπείρου, απ’ όπου προφανώς το αγόρασε ο πρώτος αναγνώστης του.

Ο Πήτερ Χέινινγκ ξεκινάει με τον πατριάρχη του είδους Ντικ Φράνσις (1920 – 2010 ), διάσημο τζόκεϋ πριν γίνει συγγραφέας και φτιάχνει σταδιακά με τις εισαγωγές και τα διηγήματα που επιλέγει έναν κόσμο σπόρτσμαν, φιλόζωων, αναβατών, τζογαδόρων, «αλογομούρηδων», συγγραφέων, απατεώνων και γκάνγκστερ.

Άλλος τζόκεϋ με μεγάλες αγωνιστικές περγαμηνές που έγινε συγγραφέας και ανθολογείται στον τόμο  είναι ο Τζων Φράνκομ (1953 - ), ο δε «βασιλιάς των θρίλερ» του μεσοπολέμου, ο Έντγκαρ Ουάλλας (1875 - 1932), που έχει κι αυτός την τιμητική του θέση, υπήρξε μέγας τζογαδόρος των ιπποδρομιών. Παρακολουθούσε μέχρι λίγο πριν πεθάνει τις κούρσες, αλλά δεν είχε κανένα ενδιαφέρον ως σπόρτσμαν. Ένας ακόμα τζόκεϋ που έγινε συγγραφέας, ο Τζακ Λητς, όπως αναφέρει ο επιμελητής του τόμου, έλεγε «Ο Έντγκαρ Ουάλλας ήταν ένας φανταστικός τύπος με μια καραμπινάτη όμως αδυναμία: Νόμιζε πως ήξερε τα πάντα για τις ιπποδρομίες, αλλά ήταν εντελώς άσχετος». Τον Έντγκαρ Ουάλλας τον ενδιέφερε το στοίχημα και μόνο. Τα τεράστια κέρδη του από τις πωλήσεις των βιβλίων του με τους «Τέσσερις Δίκαιους» έφθασαν οριακά για να ξεχρεώσουν τις οφειλές του στα γραφεία στοιχημάτων. Δεν έπαψε μέχρι το τέλος της ζωής του να βρίσκεται στις κερκίδες για να ζει τον πυρετό του τζόγου. Όταν επισκέφθηκε τον ιππόδρομο της Άγκουα Καλιέντε στην πλευρά του Μεξικού,  διαπίστωσε με ικανοποίηση πως η πιο σημαντική κούρσα της ημέρας είχε ονομαστεί “Edgar Wallace Stakes” προς τιμήν του!

Πολλά από τα διηγήματα του τόμου έχουν ως θέμα τους την μανία τού τζόγο στον ιππόδρομο, που διαθέτει ένα δικό της άρωμα και μια ιδιαίτερη αυτοκαταστροφική δύναμη.

Η ‘Αγκαθα Κρίστυ (1890 - 1976) παρότι λάτρης των αλόγων και οπαδός των ιπποδρομιών έγραψε ελάχιστα διηγήματα γύρω από τις κούρσες. Σ’ ένα όμως από αυτά (“The Crackler”) σατιρίζει τον ΄Έντγκαρ Ουάλλας και τον εθισμό του στον τζόγο. Η Τιούπενς Μπέρεσφορντ , κάποια στιγμή λέει στον άντρα της, ανάμεσα στ’ άλλα: «Χρειαζόμαστε μερικές εκατοντάδες ακόμα τετραγωνικά στο σπίτι μας για βιβλιοθήκη, αν είναι να έχουμε κάτι από Έντγκαρ Ουάλλας».

Ο Έρνεστ Χέμινγουεη (1898 - 1961), όταν δούλευε δημοσιογράφος στην «Τορόντο Σταρ» έγραψε μια σειρά από άρθρα σχετικά με το στοίχημα στις ιπποδρομίες και μετά αρκετά διηγήματα με σχετικό θέμα, από τα οποία σώζεται μόνο ένα, «Ο γέρος μου» («My Old Man»), που συμπεριλαμβάνεται στον τόμο.

Ο Λέσλυ Τσάρτερις  (1907-1993) αγαπούσε τις κούρσες όσο και ο Άγιος και ήταν και οι δύο εξαιρετικοί ιππείς. H εκδοτική επιτυχία του Άγιου επέτρεψε στον Τσάρτερις να ασχοληθεί με το χόμπυ του και να αγοράσει ένα άλογο που το έβγαλε «Σάιμον Τέμπλαρ». ‘Ήθελε να το κατεβάσει στο Ντέρμπυ, αλλά όταν απέτυχε σε μια εύκολη κούρσα στο Φόλκστον το απέσυρε και το έστειλε για πώληση στο Άσκοτ το 1970. Είχε φτιάξει κι ένα ιπποδρομιακό σύστημα που το ονόμαζε «Windicator», αλλά δεν μπόρεσε να το περάσει στα περιοδικά του στοιχήματος, διότι το κόστος της καταχώρησής του ήταν απαγορευτικό. Έγραψε όμως χαρακτηριστικές περιπέτειες του Άγιου, όπως «Ο ευγενής σπόρτσμαν» και η «Βραχεία κεφαλή».

Ο Τζούλιαν Σάυμονς (1912 - 1994), πρόεδρος για κάποια χρόνια της Λέσχης Αστυνομικών Συγγραφέων του Λονδίνου και συντάκτης της διάσημης μελέτης «Bloody Murder», ήταν γιός φτωχών Ρωσο- εβραίων μεταναστών που είχαν έρθει στο Λονδίνο στις αρχές του 20^ου αιώνα. Το ενδιαφέρον του Σάυμονς για τις κούρσες ξεκίνησε από τον πατέρα του, ο οποίος ορθοπόδησε διεξάγοντας δημοπρασίες και παίζοντας στον ιππόδρομο. Ο Σάυμονς δημοσίευσε δώδεκα διηγήματα με εγκλήματα στον ιππόδρομο στο περιοδικό «Έλλερυ Κουήν». Εδώ δημοσιεύεται ο «Φόνος στην κούρσα» με τον ευγενικό ιδιωτικό ντετέκτιβ Φράνσις Κουάρλς που παλεύει στον βρόμικο κόσμο του τζόγου.