Cup Final Murder

Το 1950 ο Μπέρναρντ Νιούμαν έγραψε  το «Φόνο στον τελικό του κυπέλου Αγγλίας», από τα λίγα κλασσικά Whodunit με θέμα το ποδόσφαιρο. Βασίστηκε στον πραγματικό τελικό του 1949 Γουλβς – Λέστερ: 3-1.

Ποιος ήταν όμως ο Μπέρναρντ Νιούμαν; Κρατικό στέλεχος, δημοσιογράφος, ταξιδιώτης, κυβερνητικός πληροφοριοδότης και συγγραφέας εκατόν σαράντα βιβλίων. Σαράντα για την Ανατολική Ευρώπη, ογδόντα τρία non fiction και πενήντα επτά μυθιστορήματα, αστυνομικά, επιστημονικής φαντασίας, παιδικά και θεατρικά έργα. Συχνά αποτελεί μυστήριο πώς μερικοί συγγραφείς παραμένουν γνωστοί για πολλές γενιές, ενώ άλλοι, εξίσου ταλαντούχοι, ξεχνιούνται γρήγορα. Γεννήθηκε στο Λέστεσάιερ και πέθανε το 1968 από επιπλοκές ενός τραύματος από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη διάρκειά του λέγεται ότι έμαθε από τους Γάλλους τεχνικές κατασκοπίας και στη συνέχεια δούλεψε στον αγγλικό δημόσιο τομέα αξιοποιώντας την εμπειρία του. Εργάστηκε και ως συνθέτης τραγουδιών και μιούζικαλ και έδωσε παραστάσεις μέσα και έξω από τη χώρα. Στο Μεσοπόλεμο πέρναγε τις διακοπές του ταξιδεύοντας με ποδήλατο ανά την Ευρώπη κυρίως την Ανατολική και την εμπειρία του κατέγραψε σε είκοσι βιβλία. Στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε στις ΗΠΑ και τον Καναδά για να προωθήσει την πολεμική εκστρατεία της Μεγάλης Βρετανίας. Και στη συνέχεια αφιερώθηκε στην εμψύχωση των Βρετανικών και Γαλλικών στρατευμάτων. Ακαταπόνητος ερευνητής, γνώρισε όλους τους ηγέτες του 20^ου αιώνα, έγραψε χιλιάδες άρθρα και έδωσε εκατοντάδες διαλέξεις. Τα βιβλία του τον 21^ο αιώνα είναι εκτός κυκλοφορίας και δυσεύρετα, αν και κάποια από αυτά υπάρχουν πλέον στο Kindle.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εμάς παρουσιάζουν τα βιβλία του για τα Βαλκάνια τις δεκαετίες του 1930 και του 1940 (όπως το “Balkan Backgrownd”, 1944). Το πιο διάσημο βιβλίο του υπήρξε «Ο κατάσκοπος», 1935. Μερικοί άλλοι ενδιαφέροντες τίτλοι του: «The Potsdam Murder Plot», 1947, μυθιστόρημα ως Don Betteridge, «Soviet Atomic Spies», 1952, «Tito’s Yugoslavia», 1952. «Berlin and Back», 1954, ταξιδιωτικό με ποδήλατο, «The Case of the Berlin Spy», 1954, μυθιστόρημα ως Don Betteridge.

Σε διάλειμμα, ανάμεσα στα βιβλία του για το Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου, τίμησε τη Λέστερ χαρίζοντάς της μια θέση στην αστυνομική μυθοπλασία, μνημονεύοντας τη συμμετοχή της σ’ έναν τελικό κυπέλου Αγγλίας.

 «Ο Νίκολας Πρινς δεν έδειξε ιδιαίτερα ενθουσιασμένος όταν του είπα ότι θα τον έπαιρνα στον τελικό κυπέλου στο Γουέμπλεϋ. Μου εξήγησε ότι το ποδόσφαιρο εισήχθη στη Ρωσία αφότου έφυγε από τη χώρα και στην Αμερική με το ίδιο όνομα εννοούσαν κάτι το εντελώς διαφορετικό, κάτι μεταξύ κλοτσοπατινάδας και ανθρωποσφαγής. Ήξερα όμως πως θα του άρεσε το πλήθος. Το βλέμμα του θα εξερευνούσε το τεράστιο γήπεδο. Έδειξε ενδιαφέρον για τις παρελάσεις και τα τραγούδια, αλλά βόγκηξε όταν δίπλα μας κάποιος φίλαθλος άρχισε να γυρίζει δυνατά τη θορυβώδη ροκάνα του…Οι άνθρωποι γύρω μας ήταν οπαδοί της Λέστερ –εγώ γεννήθηκα στο Λέστερσάιερ εξ ου και το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν ειδικά τον τελικό».

 Όταν ο Νίκολας Πρινς παρακολούθησε απρόθυμα τον τελικό του κυπέλου Αγγλίας στο θρυλικό γήπεδο Γουέμπλεϋ μαζί με τον παλιό του φίλο Μπέρναρντ Νιούμαν, οι δυό τους δεν περίμεναν ότι ο αγώνας θα έκρυβε τόσα απρόοπτα.  Ένας μουκμέηκερ που καθόταν στην κερκίδα λίγο πιο κάτω λιποθύμησε στη διάρκεια του αγώνα και πέθανε. Ο Πρινς υποψιάζεται εγκληματική ενέργεια και αποφασίζει να ανακαλύψει την αλήθεια.

Ο Νίκολας Πρινς, ρωσικής καταγωγής, μακρινός ξάδελφος του Τσάρου, συνεργάστηκε αρκετά χρόνια με την Ιταλική, Γαλλική και Καναδική αστυνομία ως άπατρις , μέχρι να στρατολογηθεί από το  F.B.I., και να πάρει την αμερικανική υπηκοότητα.

Στο βιβλίο του Μπέρναρντ Νιούμαν η ρωσική και αμερικανική νοοτροπία του Πρινς γίνεται συχνά αντικείμενο ειρωνικών σχολίων από τους Άγγλους γηγενείς. Και φυσικά ο τελικός του κυπέλου δεν του λέει τίποτα. Εξ ου και χαζεύει τους θεατές αντί τον αγώνα, οπότε εμπίπτει της προσοχής του ο θάνατος του μπουκμέηκερ.

Δηλητηριάστηκε στη διάρκεια του τελικού, όπως και ο ποδοσφαιριστής των Τρόιανς στο «Μυστήριο στο γήπεδο της Άρσεναλ».