Ο ξένος στο διεθνές αστυνομικό μυθιστόρημα

Στις μελέτες για τη διεθνοποίηση του αστυνομικού μυθιστορήματος, θα έπρεπε να προσθέσει κανείς τη συλλογή  «The Foreign in International Crime Fiction», (Bloosmbery, 2012), με συμμετοχή δεκαέξη πανεπιστημιακών  από την Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία και επιμέλεια της Jean Anderson, της Carolina Miranda και της Barbara Pezzotti.

Αυτή είναι μια πιο απαιτητική προσέγγιση του θέματος της διεθνοποίησης και των συνεπειών της με εμφανή κριτική διάθεση στην αντιμετώπιση του θέματος του «άλλου» ή του «ξένου» στο αστυνομικό μυθιστόρημα και μιας τουριστικής ή εξωτικής προσέγγισης της σκηνογραφίας, των χαρακτήρων και της κοινωνίας.

Ενδεικτικά:

Αμφισβητείται η αξιοπιστία δύο αμερικανικών μυθιστορημάτων για την Αβάνα, («After Havana» -Charles Fleming, 2004  και «Havana Bay» -Martin Cruz Smith, 1999) καθώς θεωρείται πως «η Αβάνα αναπαρίσταται ως ένας υβριδικός παραμεθόριος χώρος όπου προβάλλονται οι αγωνίες των αποτυχιών της αμερικανικής καπιταλιστικής κοινωνίας».

Εξετάζεται στα δύο πρώτα έργα του Καρύλ Φερέ «Χάκα» (1998) και «Ούτου» (2004) «η προσπάθειά του να συγκαλύψει τη θέση του εξωτερικού παρατηρητή –του Γάλλου που στήνει την ιστορία του στη Νέα Ζηλανδία- και υποστηρίζει την εθνογραφική του αξιοπιστία υιοθετώντας σχήματα λόγου της μετα-αποικιακής λογοτεχνίας και των ταξιδιωτικών ιστοριών».

Στην τριλογία του Κάρλα του Τζων Λε Καρρέ, επικρίνεται «η βρετανικότητα και η αλλοτριότητα  ως μια αντιφατική θέση που εμφανίζεται μέσα σ’ ένα νοσταλγικό διεθνές περιβάλλον, στο οποίο τοποθετούνται οι ιστορίες του».

 Εξετάζεται η Σαγκάι του Κιού Zιάολινγκ, «το αστυνομικό μυθιστόρημα (γραμμένο αγγλικά) στη σκηνογραφία της παγκοσμιοποιημένης λογοτεχνίας και της κοσμοπολίτικης μητρόπολης, μεταφρασμένο όμως για τον κινέζο αναγνώστη».

Συγκρίνεται ο Άρθουρ Άπφηλντ (1890-1964) με τον Φίλιπ ΜακΛάρεν (1943) για τον τρόπο με τον οποίο διαμόρφωσαν το εθνογραφικό αστυνομικό μυθιστόρημα της Αυστραλίας. Να θυμίσουμε ότι ο Άπφηλντ με τον Αβορίγινα ντετέκτιβ του Ναπολέον Βοναπάρτη ήταν πολύ δημοφιλής στις ΗΠΑ τις δεκαετίας 1940 και 1950 και ο πρώτος αλλοδαπός συγγραφέας που έγινε μέλος της Mystery Writers Guild of America. Επηρέασε τον Τόνυ Χίλερμαν για να γράψει τη σειρά του με ήρωες αστυνομικούς της φυλής των Νάβαχο (πρόσφατο τηλεοπτικό σήριαλ, 2022).

Η Μπράμπαρα Πεζότι συγκρίνει την παρουσίαση των ξένων μεταναστών στον Μάσσσιμο Καρλότο και τον Αντρέα Καμιλιέρη, με τον πρώτο, στο βορρά, να τους βλέπει ως «εισβολείς» και ο δεύτερος, στο νότο, να υπογραμμίζει την κοινή κουλτούρα και ιστορία των Μεσογειακών πληθυσμών.

Στο μικροσκόπιο μπαίνει τέλος και το μυθιστόρημα του Λεονάρδο Παδούρα «La Cola de la Serpiente» (2000), που διαδραματίζεται στα απομεινάρια της παλιάς Τσάινατάουν στην Αβάνα: «Κινεζοφιλία ή Κινεζοφοβία;».

Πρόκειται για μια εξειδικευμένη συλλογή σύγχρονων μελετών γύρω από το αστυνομικό μυθιστόρημα από αυτές που σπανίζουν, καθώς εξετάζει ένα από τα τελευταία κεντρικά μοτίβα του: την «τουριστική», «εθνογραφική» ή «λαογραφική» σκηνογραφία του.